Wu wei, czyli niedziałanie

Tao mówi: „gęś nie musi się kąpać, by stać się białą, ani Ty nie musisz niczego robić, tylko być sobą”. Jednym z podstawowych pojęć w taoizmie jest „wu wei”. Czyli brak działania. Lub raczej działanie bez wysiłku, w harmonii z Tao. Proces akceptowania i harmonizowania swego działania z nurtem wszechświata (dla jednych to mądrość, dla innych — bełkot). Doświadczając tao i w ten sposób poznając je, człowiek nabywa naturalnej cnoty tej, która pozwala na osiągnięcie harmonii wu wei. Czyli zostaw sprawy swemu biegowi. Co ma być, to będzie.

P’u, czyli nieociosany kloc

Innym niezwykle ważnym pojęciem jest P’u (nieociosany kloc, P’u w języku chińskim oznacza uczciwy, prosty). Chodzi o to, że rzeczy w swym pierwotnym stanie posiadają własną naturalną moc. Jest niebywale krucha, delikatna. Odkrycie jej w sobie daje radość i szczęście, gdyż odnajdujemy rzeczy takimi, jakie one są w rzeczywistości, czyli jaka jest ich prawdziwa natura. To także jest powiązane z zasadą wu wei, gdyż nie działamy, czyli nie szukamy innej drogi zastosowania danego przedmiotu, lecz wykorzystujemy jego naturalne właściwości.

Cel: bez celu

Tao jest jak rzeka, która płynie, nie zwracając uwagi na krajobraz. Głosi, że wprowadzanie zmian i stawianie oporu nurtowi życia prowadzi do smutku i nieszczęścia. Człowiek nic w życiu nie musi przewidywać. Robi, co robi — to daje mu szczęście. Tak powie mistrz. Ale uczeń się skrzywi. Życie bez celu? Czy ma sens?

No i dowcip na temat nic nierobienia: Orzeł siedział sobie na drzewie, odpoczywał i nic nie robił.

Mały królik zobaczył orła i zapytał : „Czy ja też mogę sobie tak

usiąść i nic nie robić?”

Na to orzeł: „Pewnie, dlaczego nie!”

Więc królik usiadł pod drzewem.. i odpoczywał.

Nagle pojawił się lis, skoczył na królika I zjadł go.

Morał z tej historii:

Żeby siedzieć i nic nie robić, trzeba siedzieć odpowiednio wysoko.

Tematyka studiów „wychodzi mi bokami”, powinnam już pracować. Jeśli natomiast będę pracować tylko po to, żeby zarobić jak najwięcej pieniędzy, żebym mogla potem próbować wszystkiego w celu znalezienia własnego celu, to skończę jako bezduszna, sfrustrowana istota, bez chęci do życia.

Dużo czytałam na temat wyznaczania sobie celów, jednak dotąd nie znalazłam tego czego szukam.
Jeśli ktoś miałby jakieś sugestie/rady, chętnie przeczytam, nawet w przyszłości. segin_89@vp.pl
Pozdrawiam

A wiec „CEL” temat szalenie trudny,w zaleznosci kto jak zyje,w jakim srdowisku itd.
Czasy sie zmienily a wiec pryriorytety rowniez.
Ja mam problem nie tyle z samym ‘celem’ jak i zyciem.
Zawsze mi sie w zyciu powodzilo,zawsze poznawalam mezczyzn ktorzy posiadali ogromna wiedze,dzieki czemu mogalam sie wiele nauczyc (tzw.ludzie sukcesu), natomiast zaden z nich nie wpad na to: aby zamiast dawac mi „zlote rybki” – nauczyc mnie Je lowic…mam nadzieje ze ta metafora jest latwa do odczytania
Jak czlowiek nie musi tzn.nie byl nigdy w sytuacji patowej gdzie poprosu musi zakasac rekawy i wziasc sie do pracy to niestety nie mozna oczekiwac innego rezultatu po za „zepsuciem” ktore w przyszlosci jest bardzo ciezko naprawic,do tego dochodzi moj problem „uroda” zawsze gdy sie pojawi maly problem,nie brakuje chetnych osilkow,ktorzy czekaja tylko na moment by moc pomoc, a przy tym co najwazniejsze dla nich moc byc w moim towarzystwie.
Brzmi to pewnie bardzo nie ladnie,ale tak jest,
Ja ta pomoc oczywiscie bardzo doceniam ale jak do cholery mam sie zmotywowac kiedy brakuje mi silnych bodzcow ?
Po kazdym zwiazku staram sie swoje zycie zmienic o 380 stopni i ciagle wracam do punktu wyjscia,czyli jestem z kolejnym mezczyna,niczego mi nie brakuje i zyje z dnia na dzien (standart zycia jest oczywiscie satysfakcjonujacy)
Sama nie wiem czy chcialabym miec kiedykolwiek meza,rodzine dziecko..moje zycie ciagle sie zmienia,do tego dochodzi problem mojej ogromnej nie konsekwencji w dzialaniach jakichkolwiek,nie czuje zadnej misji, po za ta ze potrafie sama ludzi motywowac do dzialania,podnosic na duchu w trudnych momentach,i wielu zwraca sie z tym do mnie. Tylko dlaczego Ja sie nie potrafie cholera zmotywowac,zwlaszcza ze mam wiele pasji.
Problem ze szybko wszystko mi sie nudzi,i monotonia jest w stanie mnie zlamac depresyjnie,ciagle szukam,zmieniam,i nie moge przystac w miejscu i wyobrazic sobie ze to tu : to moje miejsce,mozesz sie zaangazowac i poswiecic.
Reasumujac : moim celem pozostaje odkrywanie swiata,bo siebie nie jest najlatwiej.

Przede wszystkim myślę, że powinno się wybrać coś co się lubi i w czym się czuje mocny. Bo nawet we własnym biznesie czy franchisingu w czymś czego się nie lubi można się bardziej męczyć niż na etacie w jakiejś nędznej firmie.